In memoriam Ali Cedar - 31-jan-2017 (7vs7)

op .

We leven 7 januari 2017, het is ’s ochtends 08.00 uur, mijn wekker gaat. Wekker, nou ja wekker, ook dat gaat met de i-Phone tegenwoordig. Het eerste wat ik denk, pfffttt weer een jaar ouder, 53, wordt zo langzaam maar zeker een oude vent, maar niet te veel flauwekul ophangen vandaag. Doen er toch niets aan, doe ik al jaren niet meer, alleen bij leuke getallen, dat duurt nog wel even.

Het is een druilerige dag, echt zo’n dag om niets te doen. Heb heel de dag ook niets gedaan, ontbijten, even tv kijken, scheren, warm bad en in de weekend smoking. Lekker uurtje of 4/5 zitten draaien, beetje mixen, glaasje erbij, het zal mijn tijd wel duren. ’s Avonds met het gezin (en 1* aanhang dit keer) eten bij de vernieuwde Blessing, een aanrader, echt het pluspunt van de dag.

Kort na het eten aan de Irish Coffee beetje beppen met z’n allen. Ook even de app checken. Een app van Metin in de 7-7 groeps-app. An sich niets bijzonders, maar dit keer wel zeer serieus. Ali – een van onze voetbalmaten – is die ochtend tijdens het douchen in elkaar gezakt en afgevoerd naar het Erasmus MC. Na scan blijkt hij een tumor in zijn hersenen te hebben. De operatie is goed verlopen, Ali ligt op de IC, toestand is stabiel en hij is buiten bewustzijn. Vreselijk bericht, die Ali is een jaar of 7 jonger dan ik. Flink schrikken, maar geen uitzichtloze situatie.

Zo gaat het leven verder, je denkt er een paar keer aan, maar bent toch redelijk positief gestemd. Na 1,5-2 weken een bericht van Rolf, “Ali is helaas nog steeds niet wakker geworden”………voorspellingen zijn niet te doen. Dat is een stuk slechter nieuws dan ik verwacht of, misschien beter, gehoopt had. Donkere wolken pakken zich samen. Weer een paar dagen later bericht van de zus van Ali, de tumor was kwaadaardig, heeft erg veel schade aangericht. Er komt nog een 2nd opinion, maar artsen geven aan rekening te houden met het ergste. Denk je dat er 1 arts is die zegt “denk maar aan het ergste, dan kan het altijd meevallen”, ik niet.

Een paar dagen  radio stilte, en vanmiddag als donderslag bij heldere hemel is het Bas die ons informeert dat Ali ons ontvallen is. Of dat je een knal voor je hersens krijgt en je nog dank je wel moet zeggen ook. Wat moet je hier nou mee? Zo’n jonge kerel, echtgenoot, vader van kinderen. Ik heb er geen woorden voor. Ik kan helemaal niets slechts van hem verzinnen, goede voetballer, sportief, ja fanatiek, maar dat zijn we allemaal op onze eigen manier, mooie winkel, goede ondernemer, harde werker maar bovenal een hartstikke aardige kerel. Vandaag is ons een goede vriend ontnomen, EEN GROOT VERLIES.

Vanaf deze plek wens ik een ieder veel sterkte met de verwerking van dit grote verlies, met name de familie en Ali’s gezin. Moge zij de tijd krijgen om het op hun eigen manier te kunnen verwerken.

Namens de 7-7 groep

Andy Kers